✿ว้นนี้ไปสอบมาตอนเช้า ซึ่งเป็นการสอบ

ครั้งที่สามของภาคเรียนนี้ มันมีความรู้สึก

แปลกๆ ซึ่งปกติจะเป็นการสอบที่น่าตื่นเต้น

ทั้งเครียดปนๆกันไป แต่มาวันนี้การสอบกลับ

เศร้า มีเงียบแต่ความเงียบ ซึ่งทุกๆคน

ในห้องสอบรู้สึกดี.....

..ที่ตรงนั้น ที่นั่งด้านหลังเราเยื้องไปทางขวามือ

ปกติจะเป็นที่ประจำของเธอในการสอบทุกครั้ง

แต่ในวันนี้เหลือเพียงเก้าอี้ว่างเปล่า...

ก่อนสอบทุกคราวกลุ่มพวกเราจะซักถาม

ข้อสงสัยในบทเรียน ที่ได้เรียนบ้าง หลับบ้าง

กับเธอคนนี้ซึ่งเธอเป็นคนที่ตั้งใจเรียน

lectureสวยๆอ่านง่ายเป็นที่ถูกใจของพวกเรา

ในการชอบxeroxไปอ่านก่อนสอบ

และพอทำข้อสอบไปสักพัก ซึ่งพวกเรามัก

จะทำเสร็จก่อนเสมอ เพราะไม่ค่อยมีไร

ไปตอบในข้อสอบน่ะ...ทุกๆครั้งก่อนเดิน

ออกจากห้องสอบ จะเห็นเธอตั้งใจทำข้อสอบ

ด้วยลายมือที่บรรจงสวยงามเรามักจะแวะ

กระซิบบอกกับเธอว่าจะทำไปถึงไหน

จะเอาให้ได้คะแนนเต็มเลยหรอ ซึ่งเธอก็

จะอมยิ้มแล้วตั้งใจทำข้อสอบต่อไป

....✿แต่มาวันนี้กลับเหลือแต่ความทรงจำ

กับรอยยิ้มของเธอ ซึ่งตลอดสี่ปีที่พวกเรา

ได้ร่ำเรียน ผ่านอุปสรรคต่างๆด้วยกันเป็น

บทพิสูจณ์อย่างดีของคำว่าเพื่อนแท้

....✿แม้วันนี้เราจะไม่ได้เดินทางร่วมกัน

ขอให้รับรู้ว่า เธอยังคงอยู่ในใจของพวกเรา

ตลอดไป.....

....✿แด่เพื่อนผู้ล่วงลับ อย่างไม่มีวันกลับ

....✿จากพวกเรานักศึกษาสัตวแพทยศาสร์

ชั้นปีที่ 5 มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.............